Çin'den geldi ve Japonya'da adaptasyon
Japon soroban, Çin boncuk-abakus geleneklerinden gelişti. En erken varış hesapları zamanlama ve ayrıntı bakımından farklılık gösterir, bu nedenle kesin bir ilk ithalat tarihi yerleşmiş olarak ele alınmamalıdır. On altıncı yüzyılın sonlarında, hayatta kalan kanıtlar Japonya'daki enstrümanı belgeler.
Önemli gelişme, bir enstrümanın kullanılabilir yöntemlerle birleştirilmesiydi. Bir kişinin yerleri nasıl seçeceğini, bir sayı belirleyeceğini, değerleri taşımayı ve işlemleri nasıl gerçekleştireceğini bilmesi gerekiyordu. Japon kullanıcılar hem fiziksel formu hem de hesaplama prosedürlerini uyarladılar.
Edo döneminde hesaplama
Edo döneminde, tüccarlar, çiftçiler ve matematikçiler soroban kullanıyorlardı. bir tüccarın hesabı ve bir matematikçinin sorunu çok farklı amaçlara sahip olabilirdi, ancak her ikisi de güvenilir bir sayısal çalışma gerektirdi.
Taisei Sankei üzerine yapılan araştırmalar, Seki Takakazu ve Takebe kardeşler tarafından derlenen matematiksel bir çalışma aracılığıyla tarihsel soroban aritmetiğini inceler. Bu, her Edo öğrencisinin aynı müfredatı izlediğini varsaymak için bir nedenden ziyade, belirli teknikler ve problemler için bir kanıttır.
Rosalie Joan Hosking, Tsukane Ogawa ve Mitsuo Morimoto, 2018 Yakınsama makalelerinde Taisei Sankei'nin açılış kitaplarından prosedürleri açıklıyor. Çalışma 1683 ve 1711 yılları arasında derlendi. Tartışmaları, prosedürleri eski bir iki üst, beş alt çerçeveden modern bir soroban'a uyarlıyor; Aşağıdaki resim, orijinal enstrümanı gösterdiğini iddia etmekten ziyade eğitim yaklaşımını takip ediyor.
Bir ek sorun 342.5 ve 819.5'yi birleştirir. 342.5 ile başlayın ve ikinci sayıyı yere ekleyin. 800 eklemek, 1,000 eklemek ve 200'yi kaldırmak olarak yapılabilir. On değişiklik dört on beş on beş on içine on: üst beş değerli boncuk meşgul ve dört alt boncuk serbest bırakın. Dokuz eklemek, on tamamlayıcısını kullanır: on ekleyin ve bir kaldırmak.
Son olarak, beş düzine artı beş düzine on düzine haline gelir. bu yerini açıklar ve bir ünite ekleyin. ortalama toplamlar 1,142.5, 1,152.5 ve 1,161.5'dir; nihai sonuç 1,162. Bu değişimler neden beş ve on tamamlayıcı bilgisi önemli olduğunu gösterir: bir hesaplama, bir yerin doğrudan bir hareket için yeterli serbest çubukları olmadığı zaman bile devam edebilir.
Kitaplar aritmetik öğretilebilir hale getirmek için yardımcı oldu
Basılı aritmetik kitaplar okuyucuların prosedürleri açıklama ve örneklerle öğrenmelerine yardımcı oldu. Yoshida Mitsuyoshi’nin ilk kez 1627’de yayınlanan Jinkōki, Japon aritmetiği tarihinde önemli bir örnektir. Bir kitap, pratik hesaplama problemlerini öğretmenlerin ve öğrenenlerin tekrar ziyaret edebileceği bir forma getirebilir.
Boncuk hareketini bir derse dönüştürmek net bir sekans gerektirir. Bir öğretmen bir sayı gösterebilir, öğrenciden her yeri tanımlamasını isteyebilir, ardından uygulamadan önce bir değişimi açıklayabilir. Temsil ve prosedür arasındaki bu bağlantı, soroban'ın eğitim çekiciliğini hesaplardaki kullanışlılığının ötesinde açıklamaya yardımcı olur.
Neden yaşlı sorobanlar farklı görünüyor
Tarihi Japon aletleri, bugünün beş ayaklı düzenini kullanmıyordu. Tasarımlar iki üst ve beş alt ayaklı, daha sonra bir üst ve beş alt Ayaklı içeriyordu. Bu nedenle, her çubukta altı ayaklı bir müze nesnesi, hasar gören modern bir soroban için otomatik olarak yanılmamalıydı.
Modern formda bir üst boncuk ve dört alt boncuk vardır. Bu her ondalık basamak için yeterlidir: alt boncuklar sıfırdan dörte kadar gösterir ve üst beşi eklemek beş ila dokuz üretir. Bu düzenlemenin kademeli olarak yayılması ve eğitim standardizasyonu, serideki bir sonraki döneme aittir.
Bir yer, iki yararlı grup
Modern birim çubuk üzerinde 6 göstermek için, üst boncuk ve bir alt boncuk kirişe hareket ettirin: 5 + 1. Ons çubukta aynı düzenleme 60 anlamına gelir.
Pratik aritmetikten eğitim geleneğine kadar
Soroban, öğrencinin hesaplamasını gözlemlenebilir hale getirdi. Bir öğretmen temsil edilen sayıyı görebilir, yanlış bir yeri fark edebilir ve öğrenciden bir sonraki hareketi açıklamasını isteyebilir. Bu nedenle hızlı bir prosedürü öğrenmek, prosedürün ne anlama geldiğini öğrenmekle birleştirilebilir.
Tarih, gelenekleri öğretmenin neden bir nesnenin şekli kadar önemli olduğunu da göstermektedir. daha küçük bir çerçeve veya daha az çerçeve, birini otomatik olarak hesaplamayı öğretmez. uygulama, açıklama ve anlaşılmış yöntemler maddi aracı bir beceriye dönüştürür.
Abacus Hakkında İlginç Gerçekler
- Soroban, boncuk abaküsünün Japonca adıdır.
- Edo hesaplaması hem pratik hesaplar hem de matematik sorunları içeriyordu.
- Yaşlı Japon aletleri modern aletlerden daha fazla beads olabilir.
- Jinkōki, aritmetik öğretimin tarihine aittir, abaküsün icatı değildir.
Kaynaklar ve daha fazla okuma
Bu makaledeki tarihsel iddialar aşağıdaki müze kayıtları ve araştırmaları tarafından desteklenmektedir. Hayatta kalan nesnelerin tarihleri buluş tarihleri arasında ayırt edilir.
- Hosking, Ogawa & Morimoto · Amerikan Matematik DerneğiHosking, R. J., Ogawa, T., & Morimoto, M. (2018). Elementary Soroban Arithmetic Techniques in Edo Period Japan. Convergence, June 2018. DOI: 10.4169/convergence20180601.
- Japonya Soroban Müzesi · Abacus Eğitim Ulusal FederasyonuSoroban Tarihi: Kitaplar, Okullar ve Yarışmalar
- Japonya Birliği Abacus BirliğiSoroban Tarihi