วิธีนี้แตกต่างจากการตัดสิน 2016
การศึกษาก่อนหน้านี้ติดตามการฝึกอบรมอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาสามปีในอินเดีย การทดลองนี้ตรวจสอบการแทรกแซงที่สั้นกว่าในโรงเรียนของรัฐในสหรัฐอเมริกา มันถามว่าหลักสูตรที่มีให้ในเชิงพาณิชย์สอนในห้องเรียนทั่วไปการคํานวณที่ดีขึ้นหรือมาตรการทางปัญญาที่กว้างขึ้นเมื่อเทียบกับการเรียนการสอนที่มีอยู่
บทความนี้เผยแพร่ออนไลน์เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2018 ในวารสารฉบับที่ระบุว่า 2017 การอ้างอิงที่ตีพิมพ์บทความใช้ 2018; นั่นคือเหตุผลที่คําอธิบายนี้และการใช้ URL ในปีนั้น ปีที่ตีพิมพ์ไม่ควรสับสนกับระยะเวลาของการฝึกอบรม
ห้องเรียนการ randomization และเวลาการสอนที่เท่าเทียมกัน
คลาสโดยไม่ให้เด็กแต่ละคนภายในคลาสถูกกําหนดไว้สําหรับเงื่อนไขทั้งสอง คลาสเปรียบเทียบยังคงเป็นเกรดแม่เหล็ก คลาส Abacus ใช้สามระยะเวลา 40 นาทีต่อสัปดาห์สําหรับการสอน Abacus และสองสําหรับแม่เหล็กปกติของพวกเขา คลาสเปรียบเปรียบเทียบใช้ทั้งห้าระยะเวลาสําหรับโปรแกรมเรียนปกติของพวกเขา
การทดสอบเกิดขึ้นใกล้จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของปีการศึกษา นักวิจัยประเมินคณิตศาสตร์มูลค่าสถานที่และงานความรู้ความเข้าใจและยังตรวจสอบว่าผู้เรียนสามารถอ่านการเตรียมการของลูกคิดได้หรือไม่ สิ่งนี้แตกต่างการได้รับความคุ้นเคยกับกรอบจากการแสดงความได้เปรียบทางวิชาการที่กว้างขึ้น
ผลลัพธ์: ไม่มีประโยชน์การคํานวณทั่วไป
ไม่ได้แสดงข้อดีที่สําคัญในการคํานวณทางคณิตหรือความสามารถทางวิทยาศาสตร์ที่ทดสอบเมื่อเทียบกับสภาพการเปรียบเทียบ นักเรียนแรกมีความยากลําบากมากขึ้นในการได้รับความเชี่ยวชาญของ Abacus นักเรียนที่สองประสบความสําเร็จมากขึ้น มีข้อดีของสถานที่-มูลค่าในหมู่นักเรียนที่สูงอายุมากกว่าข้อดีทางคณิตศาสตร์ที่กว้างขึ้น
“ไม่มีข้อได้เปรียบที่สําคัญ” อธิบายหลักฐานจากงานเหล่านี้และการออกแบบนี้ มันไม่ได้แสดงให้เห็นว่าเด็กไม่ได้เรียนรู้ว่ากลุ่มไม่มีความคืบหน้าหรือว่าทุกโปรแกรมอีกต่อไปจะต้องล้มเหลว ในทํานองเดียวกันผลการสํารวจที่น่าสนใจไม่ควรนําเสนอเป็นผลประโยชน์ที่รับประกัน
สอบถามการเปรียบเทียบใดจะทํา
การปรับปรุงระหว่างตอนแรกและตอนท้ายของปีเรียนแตกต่างจากการปรับปรุงมากกว่าเพื่อนร่วมชั้นตามแผนการเรียนที่อื่น การเปรียบเทียบที่สองคือคําถามของการ intervention หลัก
ข้อ จํากัด และความไม่แน่นอน
การทดลองเกี่ยวข้องกับโรงเรียนหนึ่งแห่งและหนึ่งปีการศึกษา การมีส่วนร่วมขึ้นอยู่กับความยินยอมและการเข้าร่วมและไม่ใช่เด็กทุกคนให้ข้อมูลในการประเมินทั้งสอง ครูรู้สภาพการสอนแม้ว่านักวิจัยที่ทําการทดสอบหลักจะไม่ทราบถึงการกําหนดกลุ่ม
ผลการวิจัยไม่ได้แยกระยะเวลาการฝึกอบรมจากความแตกต่างอื่น ๆ ระหว่างนี้และการศึกษา 2016 การตั้งค่าอายุหลักสูตรและวิธีการสอนเหมาะกับตารางเวลาก็เปลี่ยนไปเช่นกัน มันจะทําให้เข้าใจผิดที่จะบอกว่าเอกสารทั้งสองพิสูจน์ว่าหนึ่งปีไม่เคยทํางานและสามปีเสมอทํา
อ่านทั้งสองการศึกษา ร่วมกัน
การทดลองทั้งสองเสนอหลักฐานเกี่ยวกับการจัดการศึกษาโดยเฉพาะ พวกเขาให้ข้อมูลมากกว่าคํารับรองเพราะพวกเขาเปรียบเทียบกลุ่มและประเมินผลลัพธ์ แต่ข้อสรุปของพวกเขายังคงขึ้นอยู่กับสิ่งที่ได้รับการทดสอบ ผู้ปกครองสามารถให้ความสําคัญกับการปฏิบัติทางคณิตศาสตร์ที่เข้าใจได้ในขณะที่การเรียกร้องเกี่ยวกับผลประโยชน์ที่กว้างขึ้นแยกต่างหาก
เมื่อเลือกกิจกรรม ให้ถามเด็กว่าสามารถอธิบายมูลค่าสถานที่และการแลกเปลี่ยนได้หรือไม่ งานที่เหมาะสมกับความพร้อมของพวกเขาหรือไม่ และผลลัพธ์ที่โฆษณาตรงกับหลักฐานหรือไม่ เครื่องมือฟรีของ Sorobak ช่วยให้ครอบครัวสํารวจเลขคณิตลูกปัดได้ ไม่ได้ศึกษาเฉพาะ Sorobak
| คุณสมบัติ | 2016 กระดาษ | 2018 กระดาษ |
|---|---|---|
| ตั้งค่า | โรงเรียนในอินเดีย | สหรัฐอเมริกาโรงเรียนสาธารณะ |
| ความยาว | สามปีที่ผ่านมา | 1 ปีโรงเรียน |
| การกําหนด | นักศึกษา | หลักสูตร |
| การสอน การจัดการเรียนการสอน | การปฏิบัติเพิ่มเติมในทั้งสองกลุ่ม | ตารางเวลารวมเดียวกัน, ที่แตกต่างกันผสมหลักสูตร |
| ผลการคอมพิวเตอร์ | ข้อดีทางสถาปัตยกรรม | ไม่มีข้อดีที่สําคัญ |
| ประโยชน์ทางวิทยาศาสตร์ที่กว้างขวาง | ไม่ตั้งขึ้น | ไม่ตั้งขึ้น |
จุดสําคัญที่จะจําไว้
- การสุ่มมอบหมายงานอยู่ที่ระดับห้องเรียน
- โปรแกรมลูกคิดแทนที่ส่วนหนึ่งของคณิตศาสตร์ปกติมากกว่าการเพิ่มชั่วโมงพิเศษ
- เรียนรู้ที่จะอ่านเบ็ดแตกต่างจากการทํางานเกินแผนการเรียนอื่น ๆ
- บทความนี้เผยแพร่ในประเด็นที่มีป้ายกํากับ 2017 ฉบับที่เผยแพร่ในปี 2018
แหล่งที่มาและการอ่าน
นี่คือคําอธิบายการศึกษาดั้งเดิมของการวิจัยไม่ใช่กระดาษต้นฉบับ สิ่งพิมพ์ฉบับเต็มถูกระบุด้านล่าง
- Barner et al. · สารสกัดจากตัวเลขBarner, D., Athanasopoulou, A., Chu, J., Lewis, M., Marchand, E., Schneider, R., & Frank, M. (2018). A One-Year Classroom-Randomized Trial of Mental Abacus Instruction for First- and Second-Grade Students. Journal of Numerical Cognition, 3(3), 540–558. DOI: 10.5964/jnc.v3i3.106.