อะบาคัสคืออะไร?
A abacus เป็นเครื่องมือในการแสดงตัวเลขและดําเนินการแถบด้วยตัวเลขที่เคลื่อนย้าย มันอาจเป็นแผ่นที่มีหินแถบพื้นผิวที่มีเส้นหรือกรอบของแถบบนล้อ คนที่ใช้มันทําคํานวณอุปกรณ์จะทําให้ปริมาณที่เห็นได้ชัด
แนวคิดที่สําคัญคือค่าวาง ตัวนับในตําแหน่งเดียวสามารถยืนสําหรับหน่วยในขณะที่ตัวนับที่อื่น ๆ ยืนสําหรับสิบหรือร้อย ตัวนับการเคลื่อนย้ายการจัดกลุ่มและการแลกเปลี่ยนช่วยให้ผู้ใช้เพิ่มหรือลบโดยไม่ต้องเขียนทุกขั้นตอน ในกรอบลูกปัดจํานวนมากการจัดเรียงเดียวกันสามารถแสดงตัวเลขทั้งหมดหรือทศนิยมขึ้นอยู่กับตําแหน่งที่หน่วยวางถูกเลือก
วิธีการการคํานวณก่อนหน้านี้รวมถึงนิ้วมือเครื่องหมายและวัตถุที่เคลื่อนที่ การจัดตั้งพื้นผิวที่ระบุเพิ่มขึ้น: แทนที่จะเก็บรวบรวมหลายร้อยหินเครื่องคํานวณสามารถใช้ตําแหน่งเพื่อแสดงจํานวนมากขึ้น การคํานวณและแถบแถบเป็นเรื่องที่กว้างขวางเดียวกัน แต่ไม่จําเป็นต้องเป็นเครื่องมือเดียวกัน
ใครเป็นผู้คิดค้นลูกอบาคัส
ไม่สามารถระบุตัวค้นของ Abacus ด้วยความมั่นใจได้ แหล่งกําเนิดของมันอยู่ในประวัติศาสตร์ที่ยาวนานของการจัดและเคลื่อนย้ายตารางที่มีรูปแบบที่แตกต่างกันที่ใช้ในวัฒนธรรมหลาย วัตถุที่อยู่รอดและการอธิบายที่เขียนเอกสารอุปกรณ์เฉพาะแทนที่บุคคลที่เรียกว่าสร้างความคิดทั้งหมด
Mesopotamia เก่ามักจะถูกกล่าวถึงว่าเป็นสถานะที่สามารถตั้งค่าสําหรับพื้นผิวการคํานวณก่อน อย่างไรก็ตามข้อตกลงที่แม่นยําเช่น "Abacus ถูกค้นพบในปีที่เฉพาะเจาะจง" จะไปกว่าหลักฐานที่มีอยู่ ประวัติศาสตร์ของมันทําให้มีเหตุผลมากขึ้นเป็นชุดของการปรับตัวกับหมายเลขท้องถิ่นเหรียญและแนวทางคํานวณ
ลูกคิดในอารยธรรมโบราณ
การคํานวณของ Greek รวมถึงการวางตารางบนพื้นผิวที่ควบคุม แผ่นการคํานวณ Salamis มาร์บอนเป็นตัวอย่างที่อยู่รอดของประเพณีนี้ แผ่นดังกล่าวเป็นหลักฐานที่สําคัญสําหรับ Abacus เก่าแม้ว่าพวกเขาดูแตกต่างกันอย่างสมบูรณ์จากโครงไม้โบราณ
ชาวโรมันยังใช้พื้นผิวการนับและอุปกรณ์พกพาที่มีเคาน์เตอร์เลื่อนในร่อง มือโรมันบางคนคิดแยกค่าห้าจากหน่วยและรวมตําแหน่งสําหรับเศษส่วน นี้ทําให้การคํานวณในทางปฏิบัติเป็นไปได้ควบคู่ไปกับตัวเลขที่เขียนด้วยโรมัน
การค้าให้เครื่องมือเหล่านี้มีวัตถุที่ชัดเจน: การชําระเงินทั้งหมด, การเปรียบเทียบจํานวนหรือการทํางานผ่านบัญชี พวกเขายังเป็นส่วนหนึ่งของโลกที่กว้างกว่าของแร่. การแยกที่เป็นประโยชน์คือวิธีการที่หมายเลขถูกเขียนและวิธีการที่คนใดคํานวณด้วยมัน; วิธีการสองสามารถแตกต่างกัน
ลูกคิดจีน - Suanpan
ก่อนที่ซานเปนที่รู้จักกันแพร่กระจายนักวิทยาศาสตร์จีนคํานวณด้วยรากที่จัดขึ้นบนพื้นผิว ประเพณีก่อนหน้านี้ช่วยให้รูปร่างของแถบแถบ แกลบแถบได้รับการจัดตั้งไว้ดีในระหว่างไดโนมัติมิง พิพิธภัณฑ์อังกฤษเก็บรากซานเปน porcelain dated approximately 1522–1566, หลักฐานที่แท้จริงของการใช้งานในช่วงเวลานั้น
Suanpan เป็นแบบดั้งเดิมมีสองบิดเหนือบิดแนวนอนและห้าบิดด้านล่างบนแต่ละบิดแต่ละบิดด้านบนจะคํานวณเป็นห้าบิดล่างในสถานที่เดียวกัน บิดที่เคลื่อนย้ายไปสู่บิดจะคํานวธิ; บิดที่เคลื่อนออกไปจะไม่ได้ใช้งาน บิดที่ใกล้เคียงจะแสดงค่าสถานที่ที่ถัดไป
ตัวอย่างเช่นหนึ่งบดด้านบนและสองบดด้านล่างบนบดแสดงให้เห็นถึงห้าในสถานที่ของบดนั้น ในสถานที่สิบคําสั่งเดียวกันหมายถึงเจ็ด บดพิเศษสนับสนุนขั้นตอนการคํานวณแบบดั้งเดิม พวกเขาไม่ได้หมายความว่าหมายเลขสิบควรจะใหญ่กว่าสิบ
การปฏิบัติการคํานวณที่เกี่ยวข้องเรียกว่า zhusuan ยูเนสโกจารึก zhusan จีนไว้ในรายชื่อตัวแทนของมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติในปี 2013 โดยตระหนักถึงความรู้และประเพณีที่ส่งโดยผู้ประกอบวิชาชีพ
ลูกคิดญี่ปุ่น - Soroban
โซโรบันพัฒนามาจากลูกคิดลูกคิดจีนที่นํามาใช้กับญี่ปุ่น ในยุคเอโดะ พ่อค้า เกษตรกร และนักคณิตศาสตร์ได้ใช้ ผู้ปฏิบัติงานชาวญี่ปุ่นดัดแปลงรูปร่างและเทคนิคให้เข้ากับความต้องการของตนเอง ทําให้เป็นเครื่องมือที่คุ้นเคยสําหรับบัญชีในชีวิตประจําวันและงานทางคณิตศาสตร์
ประวัติศาสตร์ Soroban ของญี่ปุ่นยังเป็นเรื่องราวของความซับซ้อน เครื่องมือเก่าสามารถมีสองด้านบนและห้าด้านล่างหรือด้านบนและหกด้านล่าง ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบสิบและสิบสิบสิบการจัดระเบียบที่ทันสมัยหนึ่งด้านบนและสี่ด้านล่างได้รับการตั้งขึ้น มีการเปลี่ยนแปลงระหว่างการออกแบบมากกว่าการเปลี่ยนคืน
ในโซโรบานสมัยใหม่, ใบมีดด้านบนแสดงให้เห็นถึงห้าและแต่ละใบมีดด้านล่างเป็นหนึ่ง รวมกันพวกเขาเพียงพอที่จะแสดงแต่ละดิจิตอลจากゼロถึงสิบ สําหรับสิบย้ายใบมีดด้านข้างและทั้งสี่ใบมีดด้านต่ําไปยังใบมีด สําหรับสิบทําความสะอาดสถานที่และเพิ่มหนึ่งในสถานที่ต่อไป
ลูกปัดโซโรบันมักมีรูปร่างเพื่อการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแม่นยํา เมื่อเทียบกับสวนปั้นแบบดั้งเดิมลูกปัดน้อยลงสร้างรูปแบบทศนิยมที่กะทัดรัด เครื่องมือทั้งสองใช้ค่าตําแหน่งและทั้งสองขึ้นอยู่กับขั้นตอนการเรียนรู้มากกว่าการคํานวณอัตโนมัติ
ลูกคิดที่อยู่รอบโลก
ลูกคิดรัสเซียโชตี
สโชตี้รัสเซียใช้สายแนวนอนโดยปกติจะมีลูกปัดสิบเม็ดบนลวดหลักแต่ละเส้นและไม่มีคานแบ่งห้าจากคน ค่าสถานที่ทํางานจากแถวหนึ่งไปยังอีกแถว ตัวอย่างทางประวัติศาสตร์อาจรวมถึงแถวสี่เม็ดสําหรับเศษส่วนทางการเงิน คอลเลกชันลูกคิดรัสเซียของสมิ ธ โซเนียนเอกสารเค้าโครงที่โดดเด่นนี้
คณะกรรมการการคํานวณยุโรป
ในยุโรปยุคกลางและยุคต้นคนย้ายการคํานวณคํานวณ, ยังเรียกว่า jettons, ผ่านตารางที่ระบุ, บอร์ด, หรือ cloths. วิธีการเหล่านี้เป็นประโยชน์สําหรับการคํานวณบัญชีและคํานวณเงิน. ในขณะที่การคํานวธิการเขียนกลายเป็นทั่วไปมากขึ้น,คํานวณยังคงอยู่ข้างเคียงกับมันแทนที่จะหายไปในวันที่เดียว.
อื่น ๆ ค่าประเพณี
แท่งไม้และนับแท่งยังทําให้ปริมาณง่ายต่อการบันทึกหรือจัดการ ในเทือกเขาแอนดีส Inka khipu เข้ารหัสข้อมูลตัวเลขในสายผูกปมรวมทั้งบันทึกภาษีและแรงงาน เครื่องมือเชิงตัวเลขมีความหลากหลาย: การจัดเก็บรวมและการคํานวณอย่างแข็งขันสามารถให้บริการวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน khipu ไม่ใช่ลูกคิดกรอบลูกปัดและเรียกทุกระบบการนับแบบดั้งเดิม soroban จะซ่อนความแตกต่างเหล่านั้น
ลูกคิดในการศึกษาสมัยใหม่
A abacus ให้นักเรียนวิธีที่เห็นได้ชัดในการสํารวจค่าสถานที่การจัดกลุ่มและการแลกเปลี่ยนระหว่างหน่วยและสิบ ขั้นตอนที่เคลื่อนย้ายสามารถทําขั้นตอนที่อริทเมติกที่เฉพาะเจาะจง: การแลกเปลี่ยนสิบสําหรับสิบแสดงเหตุผลที่ดําเนินการงาน มันเป็นประโยชน์มากที่สุดเมื่อการเคลื่อนไหวเชื่อมต่อกับคําอธิบายของจํานวน
ในการฝึกอบรมจิตเวชนักเรียนเรียนรู้ที่จะคิดถึงตําแหน่งของกระต่ายและจัดการกับภาพที่จะคํานวณ นี่คือการแสดงผลที่ปฏิบัติของตัวเลขไม่เพียง แต่การบันทึกรายชื่อคําตอบ การฝึกอบรมมักจะเริ่มต้นด้วยเครื่องมือทางกายภาพหรือในหน้าจอก่อนที่จะย้ายไปสู่การคํานวณโดยไม่มีมัน
การวิจัยสนับสนุนมุมมองที่ระมัดระวังของผลประโยชน์ การศึกษาแบบสุ่มสามปีพบว่าประสิทธิภาพทางคณิตศาสตร์ที่แข็งแกร่งในกลุ่มจิต - ลูกคิดโดยไม่มีการปรับปรุงในความสามารถทางปัญญาทั่วไป การทดลองในชั้นเรียนที่สั้นกว่าไม่พบข้อได้เปรียบทางคณิตศาสตร์ทั่วไป ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับผู้เรียนและการฝึกอบรม คํามั่นสัญญาของการเพิ่มสติปัญญาสากลไม่ได้เป็นเพียง
เครื่องมือ abacus แบบดิจิตอลทําให้รูปแบบของมูลค่าสถานที่เดียวกันพร้อมใช้งานบนโทรศัพท์หรือคอมพิวเตอร์ พวกเขาสามารถสนับสนุนการแสดงการสอนและปฏิบัติ คําถามการศึกษาที่เป็นประโยชน์ยังคงเหมือนกัน: นักเรียนสามารถอธิบายสิ่งที่แต่ละบิดแสดงและทําไมการคํานวณทํางานได้หรือไม่
สวนพรรณ โสโรบัน และ โชติ สโชติ สโสโรบัน
ภาพเหล่านี้แสดงรูปแบบลูกปัดแบบดั้งเดิม ตัวอย่างทางประวัติศาสตร์แตกต่างกันไป บทความที่เชื่อมโยงจะอธิบายวิธีการที่อุปกรณ์ทํางาน
ประเทศจีน
Suanpan
2 ขึ้น + 5 ขึ้น
เม็ดบน: 5 · เม็ดล่าง: 1
แท่งแนวตั้งและลําแสงแบ่ง; รูปแบบแบบดั้งเดิมที่มีลูกปัดพิเศษสําหรับการคํานวณขั้นตอน
ประเทศญี่ปุ่น
Soroban
1 ด้านบน + 4 ด้านล่าง
เม็ดบน: 5 · เม็ดล่าง: 1
แท่งแนวตั้งและคานแบ่ง; การจัดเรียงที่กะทัดรัดสําหรับตัวเลขทศนิยม 0–9
รัสเซีย
Schoty
10 บิดในส่วนใหญ่ของเส้น
หมายเลขที่เปลี่ยนแปลงได้ตามลําดับ
สายแนวนอนโดยไม่มีสายการแบ่ง ตัวอย่างบางอย่างรวมถึงสายการแบ่งสี่เหลี่ยม
ความจริงที่น่าสนใจเกี่ยวกับ Abacus
- A abacus ไม่ต้องการไฟฟ้า: ผู้ใช้จัดหาการเคลื่อนไหวและกฎการคํานวณ
- สวน Ming-era ในพิพิธภัณฑ์อังกฤษมีกรอบ porcelain แทนเป็นกรอบไม้ที่คุ้นเคยมากขึ้น
- soroban สมัยใหม่ต้องการเพียงห้าเม็ดต่อตําแหน่งเพื่อแสดงทศนิยมสิบหลักทั้งหมด
- สถานที่ว่างเปล่าสามารถแสดงให้เห็นถึงศูนย์โดยไม่จําเป็นต้องมี "ศูนย์บิด" ที่แยกต่างหาก
- การยอมรับของยูเนสโกเกี่ยวข้องกับการปฏิบัติของจูซวนของจีนไม่เพียง แต่วัตถุในพิพิธภัณฑ์
คําถามที่ถามบ่อย
ใครเป็นผู้คิดค้นลูกอบาคัส
ไม่มีนักค้นพบเดียวที่รู้จักกันอย่างแน่นอน อะบาคส์พัฒนาขึ้นผ่านการประเพณีที่แตกต่างกันของพื้นผิวการคํานวณเครื่องหมายเคลื่อนที่และแกร่งบิด
อายุเท่าไหร่ของ Abacus
ค่าธรรมเนียมการคํานวณจะกลับมาสู่ยุคโบราณดังนั้นประวัติศาสตร์ที่กว้างขวางจะใช้เวลามากกว่าสองพันปี การออกแบบแถบที่แตกต่างกันคือการพัฒนาต่อไป ไม่มีวันเกิดที่ได้รับการตั้งค่าอย่างปลอดภัยสําหรับครอบครัวเครื่องมือทั้งหมด
ลูกคิดมาจากไหน?
พื้นผิวการคํานวณก่อนหน้านี้เชื่อมต่อกับโลกตะวันออกกลางและตะวันออกกลางโบราณ; ซูานเปนจีนและซูานเปนญี่ปุ่นมีประวัติศาสตร์ภายหลังของตัวเอง
ลูกคิดกับโซโรบันต่างกันอย่างไร
Abacus เป็นชื่อทั่วไปสําหรับครอบครัวของเครื่องมือการคํานวณ A soroban เป็น abacus ตูดญี่ปุ่นซึ่งรูปร่างที่ทันสมัยมีหนึ่ง ตูดด้านบนและสี่ ตูดด้านล่างบนแต่ละราก
อะแดปเตอร์ยังคงใช้ในวันนี้หรือไม่
ใช่ ลูกคิดทางกายภาพใช้ในการสอนคณิตศาสตร์และการฝึกอบรมการคํานวณทางจิตในขณะที่รุ่นดิจิตอลมีการปฏิบัติแบบโต้ตอบ Zhusuan ยังคงเป็นวัฒนธรรมที่มีชีวิตประเพณี