Τι είναι ο άβακας;
Ένα αβάκους είναι ένα εργαλείο για την αντιπροσωπεία των αριθμών και την εκτέλεση της αριστμετικής με κινήσεις μετρητών. Μπορεί να είναι ένα φύλλο με χαλαρά πέτρες, μια επιφάνεια που επισήμανση με γραμμές, ή ένα πλαίσιο των βλεφάνων σε σιδηροδρόμους. Το άτομο που το χρησιμοποιεί εκτελεί τον υπολογισμό. η συσκευή διατηρεί τις ποσότητες ορατές.
Η βασική ιδέα είναι η τιμή θέσης. Ένας μετρητής σε μια θέση μπορεί να σταθεί για μια μονάδα, ενώ ένας μετρητής σε άλλο αντιπροσωπεύει δέκα ή εκατό. Μετακίνηση, ομαδοποίηση, και η ανταλλαγή μετρητές επιτρέπει σε έναν χρήστη να προσθέσετε ή να αφαιρέσετε χωρίς να γράψετε κάθε βήμα. Σε πολλά πλαίσια χάντρα, η ίδια διάταξη μπορεί να αντιπροσωπεύει ακέραιους αριθμούς ή δεκαδικά ανάλογα με το πού οι μονάδες θέση είναι επιλεγμένοι.
Οι πρώτες μεθόδους υπολογισμού περιλαμβάνουν τα δάχτυλα, τα σημάδια του χαλιού και τα κινητά αντικείμενα. Μια επιφανειακή προσθήκη επιφάνειας: αντί να συλλέγει εκατοντάδες πέτρες, ένας υπολογιστής θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει θέσεις για να αντιπροσωπεύει μεγαλύτερες ποσότητες. Μια βοήθεια υπολογισμού και ένα αβάκους μούχλα ανήκουν στην ίδια ευρεία ιστορία, αλλά δεν είναι απαραίτητα το ίδιο εργαλείο.
Ποιος εφηύρε τον άβακο;
Δεν μπορούμε να κατονομάσουμε με βεβαιότητα έναν μοναδικό εφευρέτη του άβακα. Ο άβακας προέκυψε από μια μακρά παράδοση διάταξης και μετακίνησης αντικειμένων μέτρησης, με διαφορετικές μορφές σε πολλούς πολιτισμούς. Τα σωζόμενα αντικείμενα και οι γραπτές περιγραφές τεκμηριώνουν συγκεκριμένα εργαλεία χωρίς να αποδίδουν την ιδέα σε κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο.
Η αρχαία Μεσοποταμία συχνά συζητείται ως πιθανή κατάσταση για τις πρώτες επιφάνειες υπολογισμού. Ωστόσο, μια ακριβής δήλωση όπως «ο αβάκος εφευρέθηκε σε ένα συγκεκριμένο έτος» ξεπερνά τα διαθέσιμα στοιχεία. Η ιστορία του κάνει πιο νόημα ως μια σειρά προσαρμογών σε τοπικούς αριθμούς, νομίσματα και συνήθειες υπολογισμού.
Ο άβακας στους αρχαίους πολιτισμούς
Ο ελληνικός υπολογισμός περιελάμβανε την τοποθέτηση μετρητών σε δοκιμασμένες επιφάνειες. Η μαρμάρινη σανίδα της Σαλαμίνας είναι ένα σωζόμενο παράδειγμα αυτής της παράδοσης. Τέτοιες σανίδες είναι σημαντικές αποδείξεις για τον αρχαίο άβακα, αν και φαίνονται αρκετά διαφορετικές από ένα σύγχρονο ξύλινο πλαίσιο χάντρας.
Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν επίσης τις επιφάνειες και τις φορητές συσκευές με τους αριθμούς που σκαρφαλώνουν σε γροβάδες. Μερικοί Ρωμαίοι χέρια αποσπάται χωρισμένες τιμές πέντε από τις μονάδες και περιλαμβάνει θέσεις για τις παραρρήσεις. Αυτό έκανε δυνατή τον πρακτικό υπολογισμό μαζί με τους Ρωμαίους γραπτούς αριθμούς.
Το εμπόριο έδωσε σε αυτά τα εργαλεία σαφή σκοπό: συνολική πληρωμή, σύγκριση ποσοτήτων ή εργασία μέσω λογαριασμού. Ανήκαν επίσης στον ευρύτερο κόσμο της αριθμητικής. Μια χρήσιμη διάκριση είναι μεταξύ του τρόπου με τον οποίο γράφτηκε ένας αριθμός και του πώς κάποιος υπολόγισε με αυτόν· οι δύο μέθοδοι θα μπορούσαν να είναι διαφορετικές.
Ο Κινέζος άβακας — Σουανπάν
Πριν διαδοθεί το σουανπάν, οι Κινέζοι μαθηματικοί υπολόγιζαν με ράβδους τοποθετημένες πάνω σε μια επιφάνεια. Αυτή η παλαιότερη παράδοση συνέβαλε στη διαμόρφωση του άβακα με χάντρες. Ο άβακας αυτού του τύπου ήταν ήδη καθιερωμένος στη δυναστεία των Μινγκ. Το Βρετανικό Μουσείο φυλάσσει μια πορσελάνινη κορνίζα σουανπάν που χρονολογείται περίπου στα 1522–1566 και τεκμηριώνει τη χρήση του εκείνη την περίοδο.
Ένα παραδοσιακό σουανπάν έχει δύο χάντρες πάνω από μια οριζόντια δοκό και πέντε κάτω από αυτό σε κάθε ράβδο. Κάθε άνω χάντρα μετράει ως πέντε χαμηλότερες χάντρες στο ίδιο μέρος. Οι χάντρες που κινούνται προς τη δέσμη μετρούνται · εκείνοι που απομακρύνονται είναι αδρανείς. Οι δοκοί αντιπροσωπεύουν διαδοχικές τιμές θέσης.
Για παράδειγμα, ένα ανώτερο σφυρί και δύο κάτω σφυρί στο σφυρί αντιπροσωπεύουν επτά στη θέση του σφυρί. Στα δέκα μέρη, η ίδια διάταξη σημαίνει επτά. Εξαιρετικά σφυρί υποστηρίζουν τις παραδοσιακές διαδικασίες υπολογισμού. δεν σημαίνει ότι ένα δεκαδίκιο πρέπει να είναι μεγαλύτερο από εννέα.
Η σχετική υπολογιστική πρακτική ονομάζεται zhusuan. UNESCO εγχάρακτη κινεζική zhusuen στον Αντιπρόσωπό της Κατάλογος της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας το 2013, αναγνωρίζοντας τη γνώση και τις παραδόσεις που μεταδίδονται από τους επαγγελματίες της.
Ο Ιαπωνικός άβακας — Σορομπάν
Το σορομπάν αναπτύχθηκε από το κινέζικο χάντρες άβακας που εισήχθη στην Ιαπωνία. Από την περίοδο Έντο, χρησιμοποιήθηκε από τους εμπόρους, τους αγρότες, και τους μαθηματικούς. Ιάπωνες επαγγελματίες προσάρμοσαν το σχήμα και τις τεχνικές του στις δικές τους ανάγκες, καθιστώντας το ένα οικείο όργανο τόσο για την καθημερινή λογιστική όσο και για τη μαθηματική εργασία.
Η ιαπωνική ιστορία είναι επίσης μια ιστορία απλοποίησης. Παλαιότερα όργανα μπορούσαν να έχουν δύο άνω χάντρες και πέντε κάτω χάντρες, ή μία άνω χάντρα και πέντε κάτω χάντρα. Κατά τα τέλη του δέκατου ένατου και εικοστού αιώνα, καθιερώθηκε η σύγχρονη μονόπτυχη, τετράπτυχη διάταξη. Υπήρξε μια μετάβαση μεταξύ των σχεδίων, και όχι μια αντικατάσταση σε μια νύχτα.
Σε ένα σύγχρονο σορομπάν, η άνω χάντρα αντιπροσωπεύει πέντε και κάθε κάτω χάντρα ένα. Μαζί είναι αρκετό για να εκφράσει κάθε δεκαδικό ψηφίο από το μηδέν έως το εννέα. Για εννέα, μετακινήσετε την άνω χάντρα και και τις τέσσερις κάτω χάντρες στο δοκάρι. Για δέκα, καθαρίστε αυτό το μέρος και προσθέστε ένα στην επόμενη θέση.
Οι χάντρες του σορομπάν συχνά έχουν σχήμα που επιτρέπει γρήγορες και ακριβείς κινήσεις των δαχτύλων. Οι λιγότερες χάντρες σε σχέση με το παραδοσιακό σουανπάν δίνουν μια πιο συμπαγή δεκαδική διάταξη. Και τα δύο εργαλεία βασίζονται στην αξία θέσης και σε κανόνες υπολογισμού που μαθαίνει ο χρήστης.
Ο άβακας σε όλο τον κόσμο
Ρωσική Σοτιά
Το ρωσικό στσιότι έχει οριζόντια σύρματα, συνήθως με δέκα χάντρες σε κάθε κύριο σύρμα, χωρίς διαχωριστική μπάρα ανάμεσα στις πεντάδες και τις μονάδες. Η αξία θέσης αλλάζει από σειρά σε σειρά. Σε ιστορικά παραδείγματα μπορεί να υπάρχει σειρά τεσσάρων χαντρών για κλάσματα νομίσματος. Η συλλογή ρωσικών αβάκων του Smithsonian τεκμηριώνει αυτή τη διάταξη.
Ευρωπαϊκές μονάδες μέτρησης
Στην μεσαιωνική και αρχαία σύγχρονη Ευρώπη, οι άνθρωποι μετακομίζουν μετρητές, επίσης ονομάζονται τζέτον, σε διαμέσου σήμανσης τραπέζια, τραπέζια ή κλειδιά. Αυτές οι μεθόδους ήταν χρήσιμες για λογαριασμούς και υπολογισμούς χρημάτων. Καθώς η γραπτή αριστοτεχνία έγινε πιο κοινή, οι μετρητές συνέχισε δίπλα του αντί να εξαφανίζεται σε μια ημερομηνία.
Άλλες παραδόσεις μέτρησης
Τα νούμερα και οι νούμερες υπολογισμούς έκαναν επίσης τις ποσότητες ευκολότερες για να καταγράφονται ή να χειριστούν. Στις Άνδες, η Inka khipu κρυπτογραφούσε τις αριθμητικές πληροφορίες σε κρυμμένες γραμμές, συμπεριλαμβανομένων των καταχωρήσεων των φόρων και της εργασίας. Τα αριθμητικά εργαλεία ήταν ποικίλα: η αποθήκευση ενός συνολικού και ο ενεργός υπολογισμός μπορεί να εξυπηρετήσει διαφορετικούς σκοπούς. Ένα khipu δεν είναι ένα bead-frame άβακας, και το να καλεί κάθε παραδοσιακό σύστημα υπολογισμού ένα soroban θα κρύψει αυτές τις διαφορές.
Ο άβακας στη σύγχρονη εκπαίδευση
Με τον άβακα οι μαθητές βλέπουν την αξία θέσης, την ομαδοποίηση και την ανταλλαγή μονάδων και δεκάδων. Η κίνηση των χαντρών δείχνει τι συμβαίνει σε κάθε βήμα. Για παράδειγμα, η ανταλλαγή δέκα μονάδων με μία δεκάδα εξηγεί το κρατούμενο. Ο άβακας είναι πιο χρήσιμος όταν κάθε κίνηση συνδέεται με εξήγηση του αριθμού.
Στην εκπαίδευση πνευματικής αβάκας, οι μαθητές μαθαίνουν να φαντασθούν τις θέσεις των αγκάλια και να χειριστούν την εικόνα για να υπολογιστούν. Αυτή είναι μια πρακτική αντιπροσωπεία των αριθμών, όχι απλά να θυμάστε μια λίστα των απαντήσεων. Η εκπαίδευση συνήθως ξεκινά με ένα φυσικό ή εντός οθόνης εργαλείο πριν προχωρήσουμε προς τον υπολογισμό χωρίς αυτό.
Η έρευνα υποστηρίζει μια προσεκτική εκτίμηση των οφελών. Μια τριετής τυχαιοποιημένη μελέτη βρήκε καλύτερη επίδοση στην αριθμητική στην ομάδα του νοερού άβακα, χωρίς βελτίωση στις γενικές γνωστικές ικανότητες. Μια συντομότερη δοκιμή στην τάξη δεν βρήκε γενικό πλεονέκτημα στην αριθμητική. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται από τους μαθητές και την εξάσκηση και δεν δικαιολογούν υποσχέσεις γενικής αύξησης της νοημοσύνης.
Ο ψηφιακός άβακας παρουσιάζει το ίδιο μοντέλο αξίας θέσης στο κινητό ή στον υπολογιστή. Χρησιμεύει σε επιδείξεις, καθοδηγούμενα μαθήματα και εξάσκηση. Το βασικό ερώτημα είναι αν ο μαθητής μπορεί να εξηγήσει τι αντιπροσωπεύει κάθε χάντρα και γιατί λειτουργεί ο υπολογισμός.
Σύγκριση σουανπάν, σορομπάν και στσιότι
Τα ιστορικά παραδείγματα ποικίλλουν, τα συνδεδεμένα άρθρα εξηγούν πώς λειτουργούν οι συσκευές.
Κίνα
Σουανπάν
2 άνω + 5 κάτω
Άνω χάντρα: 5 · κάτω χάντρα: 1
Κάθετες ράβδοι και διαχωριστική δέσμη· παραδοσιακή διάταξη με επιπλέον χάντρες για διαδικασίες υπολογισμού.
Ιαπωνία
Σορομπάν
1 άνω + 4 κάτω
Άνω χάντρα: 5 · κάτω χάντρα: 1
Κατακόρυφες ράβδοι και διαχωριστική μπάρα, σε μια συμπαγή διάταξη για τα δεκαδικά ψηφία 0–9.
Ρωσία
Στσιότι
10 χάντρες στις περισσότερες σειρές
Μεταβολές τιμής τόπου κατά γραμμή
Οριζόντια καλώδια χωρίς διαχωριστική δέσμη. Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν μια σειρά κλασμάτων τεσσάρων σφαιρών.
Ενδιαφέροντα γεγονότα για τον άβακο
- Ένας άβακας δεν χρειάζεται ηλεκτρική ενέργεια: ο χρήστης παρέχει τις κινήσεις και τους κανόνες υπολογισμού.
- Ένα suanpan Ming-era στο Βρετανικό Μουσείο έχει ένα πλαίσιο πορσελάνης και όχι το πιο οικείο ξύλινο.
- Το σύγχρονο σορομπάν χρειάζεται μόνο πέντε χάντρες ανά θέση για να αναπαραστήσει και τα δέκα δεκαδικά ψηφία.
- Ένα άδειο μέρος μπορεί να αντιπροσωπεύει το μηδέν χωρίς να απαιτείται ένα ξεχωριστό “μηδέν χάντρα.”
- Η αναγνώριση της UNESCO αφορά την πρακτική της κινεζικής ζουσουάν, όχι απλώς ένα αντικείμενο σε ένα μουσείο.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος εφηύρε τον άβακο;
Κανένας εφευρέτης δεν είναι γνωστός με βεβαιότητα. Ο άβακας αναπτύχθηκε μέσω διαφορετικών παραδόσεων μέτρησης επιφανειών, κινητών μετρητών και πλαισίων χάντρας.
Πόσο χρονών είναι ο 'βακος;
Μετρώντας-board παραδόσεις φτάνουν πίσω στην αρχαιότητα, έτσι ώστε η ευρεία ιστορία εκτείνεται περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια. Διαφορετικές χάντρες-πλαίσιο είναι μεταγενέστερες εξελίξεις? Δεν υπάρχει σίγουρα καθιερωμένη γενέθλια για ολόκληρη την οικογένεια των εργαλείων.
Από πού προήλθε ο άβακας;
Η ακριβής προέλευσή του συζητείται. Οι πρώιμες επιφάνειες μέτρησης συνδέονται με τον αρχαίο κόσμο της Εγγύς Ανατολής και της Μεσογείου · το κινέζικο σουανπάν και το ιαπωνικό σορομπάν έχουν τις δικές τους μετέπειτα ιστορίες.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός άβακου και ενός Σορομπάν;
Ο άβακας είναι η γενική ονομασία μιας οικογένειας εργαλείων μέτρησης και υπολογισμού. Ο σορομπάν είναι ο ιαπωνικός άβακας με χάντρες. Στη σύγχρονη μορφή του έχει μία πάνω και τέσσερις κάτω χάντρες σε κάθε ράβδο.
Ο άβακας χρησιμοποιείται ακόμα σήμερα;
Ναι. Οι φυσικοί άβακες χρησιμοποιούνται στη διδασκαλία της αριθμητικής και στην εξάσκηση στον νοερό υπολογισμό. Οι ψηφιακές εκδόσεις προσφέρουν διαδραστική εξάσκηση. Το ζουσουάν παραμένει επίσης μια ζωντανή πολιτιστική παράδοση.