Co to jest aba?
Abacus to narzędzie reprezentujące liczby i wykonywania arytmetyki przez poruszające się liczby. Może to być tablica z pustymi kamieniami, powierzchnia oznaczona liniami lub ramy pęcherzyków na kołach. Osoba, która używa go wykonuje obliczenia; urządzenie utrzymuje widoczność ilości.
Istotną ideą jest wartość miejsca. Licznik w jednej pozycji może oznaczać jednostkę, podczas gdy licznik w innym miejscu oznacza dziesięć lub sto. Ruch, grupowanie i wymiana liczników pozwala użytkownikowi dodawać lub odejmować bez pisania każdego kroku. W wielu ramkach koralików ten sam układ może reprezentować liczby całkowite lub dziesiętne w zależności od miejsca, w którym znajduje się miejsce jednostek.
Wczesne metody liczenia obejmowały palce, znaky talii i ruchome obiekty. Znaczona powierzchnia dodaje organizację: zamiast zbierać setki kamieni, kalkulator mógłby użyć pozycji do reprezentowania większych ilości. Pomoc liczenia i bieg abaku należą do tej samej szerokiej historii, ale niekoniecznie są to same narzędzia.
Kto wynalazł aba?
Żaden wynalazca abacus nie może być z pewnością zidentyfikowany. Jego pochodzenie leży w długiej historii układania i przenoszenia liczników, z różnymi formami stosowanymi w kilku kulturach. Przetrwające obiekty i pisemne opisy dokumentują poszczególne urządzenia, a nie nazwana osoba tworząca cały pomysł.
Starożytna Mesopotamia często jest omówiona jako możliwa warunek wczesnego obliczania powierzchni. jednak dokładne stwierdzenie, takie jak „abaku został wynaleziony w określonym roku” przechodzi poza dostępne dowody. jego historia ma większy sens jako seria adaptacji do lokalnych numerów, walut i nawyków obliczeniowych.
Abacus w starożytnej cywilizacji
Greckie obliczenia obejmowały umieszczenie liczników na powierzchniach opanowanych. Marmurowa tablica licząca Salamis jest zachowanym przykładem tej tradycji. Takie tablice są ważnym dowodem na starożytne abacus, mimo że wyglądają zupełnie inaczej niż w nowoczesnej drewnianej ramie z koralikami.
Rzymianie używali również powierzchni liczenia i urządzeń przenośnych z licznikami przesuwającymi się w rowkach. Niektóre rzymskie ręka abacuses oddzielały wartości pięciu od jednostek i uwzględniały pozycje frakcji. Umożliwiło to praktyczne obliczenia wraz z cyframi rzymskimi.
Handel dał te narzędzia jasny cel: całkowite płatność, porównać kwoty, lub pracować za pośrednictwem konta. należały one również do szerokiego świata arytmetyki. Przydatna różnica polega na tym, jak liczba została napisana i jak ktoś obliczył z nią; dwa metody mogły być różne.
Chiński abacus — Suanpan
Przed rozprzestrzenianiem się znanej suanpanu chińscy matematycy obliczyli z kołami zorganizowanymi na powierzchni. ta wcześniejsza tradycja pomogła kształtować abaku biada. ramy biada były dobrze ustalone w czasie dynastii Ming. Muzeum Brytyjskie zachowuje ramy suanpanu porcelanowego datowane około 1522-1566, konkretne dowody na jego użycie w tym okresie.
Tradycyjny suanpan ma dwa łodygi nad błotem horyzontalnym i pięć poniżej na każdym szlaku. Każda górna łodyga liczy się jako pięć dolnych łodygi w tym samym miejscu. Łodygi przeniesione do błotu są liczone; te przeniesione są nieaktywne. Łodygi sąsiadujące reprezentują wartości miejsca.
Na przykład jeden górny koralik i dwa dolne koraliki na belce reprezentują siedem w miejscu tego pręta. W miejscu dziesiątek ten sam układ oznacza siedemdziesiąt. Dodatkowe koraliki obsługują tradycyjne procedury obliczeniowe; nie oznaczają one, że cyfra dziesiętna musi być większa niż dziewięć.
Związkowa praktyka obliczeniowa nazywa się zhusuan. Chiński zhusuan wpisany na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości w 2013 roku, uznając wiedzę i tradycje przekazywane przez jej praktyków.
Japoński abacus — Soroban
Soroban rozwinął się z chińskiego abacusa koralików wprowadzonego do Japonii. W okresie Edo był używany przez kupców, rolników i matematyków. Japońscy praktykujący dostosowali swój kształt i techniki do własnych potrzeb, czyniąc go znanym narzędziem zarówno do codziennych kont, jak i pracy matematycznej.
Historia japońskiego sorobanu to również historia uproszczenia. Starsze instrumenty mogły mieć dwie górne kulki i pięć dolnych kulek lub jedną górną kulkę i pięć dolnych koralików. Pod koniec XIX i XX wieku powstała nowoczesna jedno-górna, cztero-dolna aranżacja. Nastąpiło przejście między wzorami, a nie wymiana nocna.
Na nowoczesnym soroban, górny koralik reprezentuje pięć, a każdy dolny koralik jeden. Razem wystarczy wyrazić każdą cyfrę dziesiętną od zera do dziewięciu. Dla dziewięciu, przenieść górny koralik i wszystkie cztery dolne koraliki do belki. Dla dziesięciu, jasne, że miejsce i dodać jeden w następnym miejscu.
Koraliki Soroban są często kształtowane do szybkich, precyzyjnych ruchów palców. W porównaniu z tradycyjnym suanpanem, mniej koralików tworzy zwarty układ dziesiętny. Oba narzędzia używają wartości miejsca, a oba zależą od wyuczonych procedur, a nie od automatycznego obliczania.
Abacus wokół świata
Rosyjskie szczoty
Rosyjska szkatuła używa poziomych przewodów, zwykle z dziesięcioma koralikami na każdym głównym przewodzie i bez wiązki dzielącej piątki od jednych. Wartości miejsca biegną od rzędu. Historyczne przykłady mogą obejmować wiersz czterozłociowy dla frakcji pieniężnych. Rosyjska kolekcja abacus Smithsoniana dokumentuje ten charakterystyczny układ.
Europejskie Panele Liczeniowe
W średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europie ludzie przenieśli liczniki, zwane również jettonami, przez zaznaczone tabele, tablice lub tkaniny. Metody te były przydatne do rachunków i obliczeń pieniędzy. Jak pisana arytmetyka stała się bardziej powszechne, liczniki kontynuowane obok niego, zamiast znikać w jednej dacie.
Inne liczenie tradycji
Tally kije i kije zliczające również ułatwiły rejestrowanie lub obsługę ilości. W Andach Inka khipu kodowała informacje liczbowe w wiązane sznury, w tym ewidencję podatków i pracy. Narzędzia numeryczne były zróżnicowane: przechowywanie całości i aktywne obliczanie może służyć różnym celom. Khipu nie jest koralikową ramą, a nazywanie każdego tradycyjnego systemu liczenia sorobanem ukrywałoby te różnice.
Abacus w nowoczesnym edukacji
Abacus daje uczniom widoczne sposoby na zbadanie wartości miejsca, grupowania i wymiany między jednostkami i dziesięcioma. ruchome łodygi mogą zrobić konkretny krok arytmetyczny: wymiana dziesięciu na jeden dziesięć pokazuje, dlaczego prowadzenie prac. Jest to najbardziej przydatne, gdy ruchy są połączone z wyjaśnieniem liczby.
W treningu umysłowym uczniowie uczą się wyobrażać sobie pozycje koralików i manipulować tym obrazem, aby obliczyć. Jest to praktykowana reprezentacja liczb, a nie tylko zapamiętywanie listy odpowiedzi. Szkolenie zwykle zaczyna się od fizycznego lub ekranowego narzędzia przed przejściem do obliczeń bez niego.
Badania potwierdzają staranne spojrzenie na korzyści. Trzyletnie randomizowane badanie wykazało silniejszą wydajność arytmetyczną w grupie umysłowo-abakusowej bez poprawy ogólnych zdolności poznawczych. Krótsze badanie w klasie nie znalazło ogólnej przewagi arytmetycznej. Wyniki zależą od uczniów i treningu; obietnica uniwersalnego wzmocnienia inteligencji nie jest uzasadniona.
Narzędzia cyfrowe abaku tworzą ten sam model wartości miejsca dostępny na telefonie lub komputerze. mogą wspierać demonstracje, lekcje prowadzone i praktyki. Przydatne pytanie edukacyjne pozostaje takie samo: czy uczony może wyjaśnić, co reprezentuje każda boda i dlaczego kalkulacja działa?
Suanpan, Soroban i Schoty w porównaniu
Te obrazy pokazują tradycyjne układy koralików. Historyczne przykłady różnią się; powiązane artykuły wyjaśniają, jak działają urządzenia.
Chiny
Suanpan
2 górne + 5 dolne
Górny koralik: 5 · Dolny koralik: 1
Pionowe pręty i belka dzieląca; tradycyjny układ z dodatkowymi koralikami do obliczeń.
Japonia
Soroban
1 górna + 4 dolna
Górny koralik: 5 · Dolny koralik: 1
Pręty pionowe i wiązka dzieląca; kompaktowe rozmieszczenie dla cyfr dziesiętnych 0–9.
Rosja
Schoty
10 zł na większości rzęs
Umieść zmiany wartości w wierszu
Druty poziome bez wiązki dzielącej; niektóre przykłady obejmują czterozłociowy układ frakcyjny.
Ciekawe fakty na temat ababa
- Abakus nie potrzebuje energii elektrycznej: użytkownik dostarcza ruchy i zasady obliczeń.
- Ming-era suanpan w British Museum ma porcelanową ramę zamiast bardziej znanej drewnianej.
- Współczesny soroban potrzebuje tylko pięciu koralików na miejsce, aby reprezentować wszystkie dziesięć cyfr po przecinku.
- Puste miejsce może stanowić zero bez konieczności oddzielnego „zero bead”.
- Uznanie UNESCO dotyczy praktyki chińskiego zhusuanu, a nie tylko przedmiotu w muzeum.
Najczęściej zadawane pytania
Kto wynalazł aba?
Nie jest znany żaden wynalazca z pewnością. Abacus rozwinął się dzięki różnym tradycjom powierzchni liczenia, ruchomych liczników i ramek z koralikami.
How old is abacus?
Tradycje liczenia na liście wracają do starożytności, więc szeroka historia trwa ponad dwa tysiące lat. Różne projekty w kształcie ramy są późniejszymi rozwojami; nie ma bezpiecznie ustalonego urodzin dla całej rodziny narzędzi.
Gdzie abacus był pochodzenia?
Wczesne liczenie powierzchni jest związane ze starożytnym Bliskim Wschodem i Morzem Śródziemnym; chiński suanpan i japoński soroban mają swoje późniejsze historie.
Jaka jest różnica między abacus a Soroban?
A soroban to japoński abacus, którego nowoczesna forma ma jeden górny bieg i cztery dolne bieg na każdym szlaku.
Czy abacus jest nadal używany?
Tak. Abakusy fizyczne są używane w nauczaniu arytmetycznym i treningu mentalnego, podczas gdy wersje cyfrowe oferują interaktywną praktykę. Zhusuan pozostaje również żywą tradycją kulturową.