Przejdź do artykułu

Abacus Historia · Okres 1 / 6

Historia starożytnego liczydła: Grecja i Rzym

Kiedy pozycja kamienia stała się liczbą.

Wczesne kalkulatory nie potrzebują przycisków ani ekranów. Niektóre ruchome obiekty i powierzchnia mogły utrzymać kalkulację poza umysłem. starożytna historia abaku zaczyna się od tej przydatnej idei, chociaż jej pierwszy wynalazca i dokładne miejsce urodzenia pozostają niepewne.

Starożytne tradycje liczenia

Powrót do historii Abakusa
Drewno nauczanie rekonstrukcja tablicy liczenia z pięcioma równoległymi liniami i małymi liczbami kamieni wolnych.
Nowoczesna rekonstrukcja dydaktyczna tablicy z luzem kamiennym licznikiem.

Ten okres na pierwszy rzut oka

  1. Wczesne liczenie

    Palce, znaki i ruchome obiekty służą różnym liczbom zadań.

  2. Grecki

    Ruled powierzchnie organizują luźne liczniki.

  3. Rzymskie tradycje

    Rowkowane instrumenty ręczne utrzymują liczniki na miejscu i wspierają frakcje.

Przed złożeniem specjalnego zarządu liczącego

Palce, ślady tally i małe przedmioty zapewniają różnego rodzaju pomoc. Palce sprawiają, że niewielka ilość jest natychmiast widoczna; tally zachowuje liczbę po tym, jak obiekty znikną; luźne kamienie można przegrupować podczas obliczeń. Są to powiązane narzędzia, ale ich cele nie są identyczne.

Płyta kamieni staje się nieprzyjemna, gdy ilość rośnie. Zaznaczanie pozycji na powierzchni zmienia problem: jeden kamień może reprezentować większą grupę ze względu na to, gdzie jest umieszczony. Wartość należy do pozycji, a także do obiektu.

Opisy piasku lub płytek pyłowych sugerują, jak mogą pracować powierzchnie tymczasowego obliczania. takie powierzchnie pozostawiają niewielkie dowody materialne. możliwe odbudowanie wczesnej techniki powinno być zatem odróżniane od przetrwałego, bezpiecznie zidentyfikowanego obiektu.

Jak liczenie kamieni zrobić arytmetyczne zarządzać

Wyobraź sobie tablicę dydaktyczną z obszarem i obszarem dziesiątek. Trzy kamienie na dziesiątki i sześć w jednostkach reprezentują 36. Aby dodać 17, dodaj dziesięć i siedem jednostek. Obecnie łącznie trzynaście jednostek; wymieniaj dziesięć z nich na jedną dziesiątkę. Rezultatem jest pięć dziesiątek i trzy jednostki, lub 53.

Sam kamień się nie zmienił. Jego nowa pozycja ma większą wartość. Odejmowanie może odwrócić wymianę: jedna dziesięć staje się dziesięć jednostek, gdy nie ma wystarczającej liczby jednostek do usunięcia. Ten przykład wyjaśnia zasadę, zamiast rekonstruować zasady każdej starożytnej planszy.

Nowoczesna rekonstrukcja idei

36 + 17 → 4 dziesiątki + 13 jednostek → 5 dziesiątki + 3 jednostki = 53.Różne tabele historyczne użyły własnych znaków i konwencji.

Greckie obliczenia i salamis board

Greckie tradycje tablicy liczącej używały liczników na oznaczonych powierzchniach. Marmurowa tablica związana z Salamisem jest ważnym przykładem, który przetrwał. Jej linie i oznaczenia numeryczne odróżniają ją od nowoczesnego sorobanu: była to powierzchnia robocza, a nie rama z koralikami przymocowanymi do prętów.

Historia tablicy powinna być czytana w swojej liczbie i systemach pieniężnych. jest to pokusę o etykietowanie każdej linii „tych, dziesiątków, setek” w nowoczesnej ilustracji, ale to oznaczałoby dokładną interpretację pierwotnego obiektu. obraz na tej stronie pokazuje nowoczesną rekonstrukcję generycznej rządzonej powierzchni, bez roszczenia o odtworzenie tablicy Salamis.

Rowki rzymskie, pięciowartościowe i frakcja

W obliczeniach rzymskich wykorzystano również przenośne ręczne abacuses z licznikami zatrzymanymi w rowkach. W niektórych projektach cztery dolne liczniki i jeden górny licznik reprezentowały miejsce dziesiętne, a górny licznik oznaczał pięć. Dodatkowe pozycje służyły obliczenia ułamkowe.

Łapki oferują praktyczną przewagę: mogą być poruszane bez rozprzestrzeniania się na tabeli. pisanie numerów rzymskich i obliczanie za pomocą urządzenia były oddzielnymi czynnościami. trudne pisane numer nie wymagało kalkulatora do manipulowania jego literami na każdym etapie arytmetycznym.

Muzeum prezentuje czasem repliki instrumentów rzymskich. Na przykład, Science Museum Group kataloguje repliki wykonane w 1974 roku. Data ta należy do repliki, a nie do starożytnego projektu. Rozróżnianie oryginałów, rekonstrukcji i schematów nauczania jest częścią odpowiedzialnej historii.

Co mówią nam dowody?

Starożytne narzędzia obliczeniowe pomogły ludziom zorganizować ilości na handel i inne praktyczne zadania. pokazują również, że arytmetyczne potrzeby nie są w pełni napisane: porządek pracy może utrzymywać wyniki pośrednie, podczas gdy użytkownik wybiera następną operację.

Zachowane dowody ustanawiają kilka tradycji, a nie pojedyncze nieprzerwane drzewo genealogiczne. Podobne ustalenia w odległych miejscach same w sobie nie dowodzą, że jedno urządzenie zostało skopiowane z innego. Najbezpieczniejszym wnioskiem jest to, że ruchome liczniki były potężnym pomysłem z wieloma adaptacjami.

Ciekawe fakty na temat ababa

  • Counter może zmienić wartość, gdy przenosi się do innej pozycji.
  • Przenośny abacus nie musi mieć korzeni: przykład rzymski używa groove.
  • Nowoczesna replika jest dowodem na odbudowę, a nie na starożytny obiekt.
  • Nie ma bezpiecznie zidentyfikowanego pojedynczego wynalazcy dla tej rodziny narzędzi.

Źródła i dalsze czytanie

Historyczne twierdzenia w tym artykule są poparte następującymi zapisami muzealnymi i badaniami. Daty przetrwałych obiektów różnią się od dat wynalazku.

  1. Whipple Museum, Uniwersytet w CambridgeKrótka historia urządzeń obliczeniowych
  2. Liga Japonii Abacus Association (ang.).Historia Soro
  3. Muzeum NaukiRepliki rzymskie ręka abacus (1974-487)

SOROBAK

Zamień historię w praktyce

Chcesz dowiedzieć się, jak korzystać z abacusa? Zacznij nasze bezpłatne interaktywne lekcje.

Zacznij za darmo abacus lessons

Przeglądaj narzędzia we własnym tempie. Czytanie tego artykułu i korzystanie z publicznych lekcji nie wymaga rejestracji.

Wypróbuj online aba

Przesuń koraliki i zobacz wartość miejsca w akcji.

Ćwicz z flash cards

Znajomość liczby i wzorców.

Zaloguj się do Sorobak

Czy masz już konto? kontynuuj naukę.