Ինչ էին հարցնում հետազոտողները
Մտավոր աբակուսով հաշվելը նշանակում է օգտագործել հատիկների մտապատկերված դասավորությունը։ Սովորաբար ուսուցումը սկսվում է տեսանելի շրջանակից և դրա կանոններից։ Հետազոտողները ստուգում էին՝ արդյոք հմտությունը կարող է զարգանալ սովորական դասարանում և առավելություն տալ այլ մաթեմատիկական վարժության նկատմամբ։
Առանձին հարց էր հմտության փոխանցումը․ կփոխվի՞ նաև աշխատանքային հիշողությունը։ Այն թույլ է տալիս տեղեկությունը պահել, մինչ օգտվում ենք դրանից։ Կոնկրետ եղանակի բարելավումն ու ավելի ընդհանուր կարողության փոփոխությունը տարբեր հնարավոր արդյունքներ են։
Ինչպես էր կազմակերպված եռամյա փորձը
Հնդկաստանի Վադոդարա քաղաքի դպրոցից ներգրավվել էին սկզբում հինգից յոթ տարեկան 204 երեխաներ։ Նրանք պատահականորեն բաշխվել էին մտավոր աբակուսի և ակտիվ համեմատության խմբերի միջև։ Երկուսն էլ շարունակում էին սովորական մաթեմատիկան և շաբաթական ստանում ևս երեք ժամ․ լրացուցիչ պարապմունքների մեթոդն էր տարբեր։
Ակտիվ համեմատությունը նշանակում է, որ չէին համեմատում «պարապելն ու չպարապելը»։ Ուսուցումից առաջ և երեք տարվա ընթացքում ստուգումները թույլ էին տալիս դիտարկել թվաբանական ու ճանաչողական փոփոխությունները։ Պատահական բաշխումը նվազեցնում է ընտրության համակարգված տարբերությունները, բայց չի երաշխավորում նույն սկզբնական ցուցանիշները։
Ինչ արդյունքներ են գրանցվել
Մտավոր աբակուսի խումբը թվաբանական առավելություն ցույց տվեց համեմատության խմբի նկատմամբ։ Չհաստատվեց չափված հիմնական ճանաչողական կարողությունների ընդհանուր բարելավում։ Սկզբնական տարածական աշխատանքային հիշողության տարբերությունները կապված էին տեխնիկան յուրացնելու հաջողության հետ։
Ծնողի համար տարբերությունը գործնական է․ մտապատկերված շրջանակով աշխատանքը կարող է զարգացնել վարժվող թվաբանությունը՝ առանց մտածողության բոլոր տեսակները ուժեղացնելու։ Խմբային արդյունքը նաև չի նշանակում, որ բոլոր երեխաները նույն չափով են առաջադիմել։
Հմտությունն ու լայն փոխանցումը տարբեր պնդումներ են
Սովորած գումարումներն ավելի ճշգրիտ կատարելը ցույց է տալիս թվաբանական ուսուցում։ Հիշողության բարելավում պնդելու համար պետք են հիշողության առանձին առաջադրանք և համապատասխան համեմատություն։
Ինչ չեն ապացուցում արդյունքները
Փորձը կատարվել է մեկ դպրոցում՝ շարունակական ժամանակացույցով ու փորձառու ուսուցմամբ։ Որոշ երեխաներ դուրս են եկել դիտարկումից, իսկ խմբերը սկզբում տարբեր էին որոշ մաթեմատիկական ցուցանիշներով։ Հետազոտողները կիրառել են սկզբնական արդյունքները հաշվի առնող վերլուծություններ։
Հետազոտությունը չի ստուգում բոլոր տարիքները, ձևաչափերը կամ առցանց դասընթացները։ Այն չի երաշխավորում կոնկրետ երեխայի արդյունքը և չի ցույց տալիս, որ մի քանի ներածական պարապմունքները հավասար են երեք տարվա ուսուցմանը։ Թվաբանական առավելությունը ընդհանուր ինտելեկտի աճի ապացույց չէ։
Ինչպես ծնողները կարող են օգտվել այս տվյալներից
Հետևեք՝ երեխան ինչ կարող է այժմ բացատրել ու անել․ կարդալ թիվը, կատարել փոխանակում, ստուգել պատասխանը կամ լուծել համապատասխան նոր օրինակ։ Կոնկրետ ձեռքբերումները տարանջատեք ինտելեկտի կամ դպրոցական հաջողության ընդհանուր խոստումներից։
Պարզեք՝ ինչպես է դասընթացը ծանոթացնում շրջանակին, որքան հաճախ է վարժությունը և ինչպես է ստուգվում առաջընթացը։ Սրանք իրական ուսուցման մասին հարցեր են։ 2018-ի հետազոտությունն օգտակար համեմատություն է, քանի որ գնահատել է ավելի կարճ ծրագիր՝ այլ միջավայրում։
Հիշելու կարևոր կետեր
- 204-ը սկզբնական ներգրավվածների քանակն է, ոչ թե յուրաքանչյուր վերլուծության ընտրանքը։
- Համեմատության խումբը նույնպես մաթեմատիկական վարժություն էր ստանում։
- Թվաբանական և աշխատանքային հիշողության առաջադրանքները տարբեր հարցերի են պատասխանում։
- 2016-ի ու 2018-ի հոդվածները նկարագրում են տարբեր փորձեր, ոչ թե նույն ծրագիրը։
Աղբյուրներ և լրացուցիչ ընթերցանություն
Սա հետազոտության ինքնուրույն ուսումնական բացատրություն է, ոչ թե բնօրինակ գիտական հոդվածը։ Հրապարակման ամբողջական տվյալները նշված են ստորև։
- Barner et al. · Child DevelopmentBarner, D., Alvarez, G., Sullivan, J., Brooks, N., Srinivasan, M., & Frank, M. C. (2016). Learning Mathematics in a Visuospatial Format: A Randomized, Controlled Trial of Mental Abacus Instruction. Child Development, 87(4), 1146–1158. DOI: 10.1111/cdev.12515.